ترسیدم هر چه سیاهی بود و نام فریاد را.

اما مگر می شود .دست برد وهیچ یافت میان این همه پرتر از خالی های دیروز.

هم رنگ بغض امروزم ، سکوت تلخ فردا را بیدار می کنم.یک روز و شاید هم یک شب بود که دمادم خواب هایم مردم؛ و دیگر هیچ بار برای صفر بار بیدار نشدم.اصلا کجای روزها جا ماندم .

پروانه ها این روزها حتی میان پرواز وپیله شک دارند ، که نکند پرواز همان قفسی باشد که تنها اندازه اش بزرگ تر است.

تکرار ..تکرار....ساعت هم انگار از تکرار ساعت وار عقربه هایش دل تنگ شده است گاهی برای خودش گریه می کند ودر جا می ماند و تیک تیکش را سکوت می کند.و زمان متوقف شد .

و خط کشیدند دور استواری دیروزم. ورنگ زرد بهار ماند دور سستی امروز.

نور زندانی ست.

نگاه تب دارد.

جاده ها تب باران دارند. نگاهها خیس بارانند.

گنجشکک اشی مشی لب بوم که نشست؟!!

پیاده روها پر از پیاده های نشسته اند . و دستشان فانوسیست پر از خاموشی.

برای انحدام تلخی این روزها کلمات کم می آورند.

غیر این سایه ی من هیچ کسی شبیه هیچ کس من نیست.

.....***********.....*********..... 

گفتم می روم ودر مرام  ما رفتن مردن بود وحالا سال ها ست که مرده ام.

داد خود را به بی دادگاه خود آورده ام

                      همین . نه . به کفر من نترس.

کافر نمی شوم هرگز!

زیرا به نمی دانم ها ی

خود ایمان دارم (حسین پناهی )

بگو کجا به گل نشست

کشتی بادبانی ما

بوی خوب گندم کو؟.. خنده های بی وقفه...

آرام آرام گام هایم را می شمارم تا نکند تردید ، آشفتگی هایم را بیدار کند!

میان ازدحامی از سکوت بلند شهر آدمک ها را سیاه می کنم ونمی دانم به کجای این فردا باید چشم دوخت ،،،،،،،،،،

شاید میان یکی از همین کوچه های پس کوچه گم کرده باشم حتی نامم را که بس راه  مانده ..به دیوار دوختم نگاه لب ها را، تا شاید دروغ این هوشیاران بی دین را از یاد ببرم.

دستم چرخید وهیج یافتم . انگار کنده شده بود . جایی، چیزی که نمی دانم کدام زمان باورم را متوقف کردم برای ابدیتی که می گویند نور دارد!!!!

چرا باید برای غافل نماندن از روزها ،  دری را باز کرد که تا رقم خوردن فرداها، هزاران راه ...را با پای برهنه دوید!!

ما گل چین تقدیر وتصادفیم

استوای بود و نبود 

به روزگار توفان موج و نور و رنگ

در اشکال گرفتار آمدم

مستطیل های جادو ، مربع های جادو

           من در همین پنجره معصومیت آدم را گریه کرده ام.

***********( حسین پناهی )