تبليغاتX
کسی که هیچ کس نبود!
نمی دانم ها.اگر ها..شایدها ...به امید فرداها

بدا به حال مرگ فروشان
                                    بدا به حال کلاغان    

                                                           خوشا به حال عزيزان

 

تو نداني شايد همان هيچ كس تنهاي خود هم نداند كه فردا چه بازي دارد اين هستي ....به كدام تكيه خالي تكيه كرد؟؟

چه كسي داند ؟؟؟

تمام آن چه كه  ميان گنگي فرداست را جا خواهم گذاشت..شايد بي فرداتر از امروزم بروم وببينم كجاي اين راه را سخت اشتباه آمدم...ميان هر كلامي ..صدايي... مبهمي.. ديوانه وار مي بينم مي خندد ديوانه ايي. آينه مي شكند خنده ام مي گيرد آينه نامم را از ياد برده است . شايد خيلي وقت است خودم را از ياد برده ام!!!

 

 

ناي تكراري روزهايم بوي خفقاني دارد . انگار اين روزها نفس هم غنيمتي ست.

 

گاهي خنده ام مي گيرد . رفتم وخالي كردم فريادم را. هق هق فريادم گلويم را سوزاند شوري صدايش از يادم برد...

 

يارب نظر تو بر نگردد!!!

 

روي ابريشم چين نبض صداتو مي شه دوخت

مي شه اسم تو روبه شعله گره زدونسوخت

مي شه ته مونده دريارو به يادت سركشيد

مي شه جز توحتي آسمون آبي رونديد

براي تحمل روزسياه به تو فكر ميكنم

                    براي تصاحب روياي ماه به توفكر ميكنم

 

اشكاي من گوله گوله مي چكند رو ماهي تابه

همه دود مي شند مي سوزند شام من گريه كبابه..

 

 

دلم تنگ است براي همان روزي كه بچه بودم اما نقش آدم هاي بزرگ رابازي كردم و حالا مي خواهم همان نقش را بازي كنم ..انگار نقشم را كسي ديگر درون آينه بازي مي كند  

 

حق با تو بود
می بایست می خوابیدم
 اما چیزی خوابم را آشفته کرده است
                                  کاش تنها نبودم
فکر می کنی ستاره ها از خوشه ها خوششان نمی اید ؟
                                   کاش تنها نبودی

 می دانی ؟

انگار چرخ فلک سوارم
انگار قایقی مرا می برد
انگار روی شیب برف ها با اسکی می روم
ولی آخر چگونه می شود عشق را نوشت ؟
می شنوی ؟
انگار صدای شیون می آيد
                                 گوش کن!!! (حسين پناهي)

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه هشتم آذر 1385ساعت 22:4  توسط فرشته